Τελικά πόσο με αγαπώ;

στις

Σκεφτόμουν μέρες ποια θα είναι η πρώτη ανάρτηση στο νέο μου blog, τα θέματα για τα οποία θέλω να γράψω είναι πολλά και διάφορα όμως υπάρχει ένα θέμα που με απασχολεί πολύ τον τελευταίο καιρό. Ξεκίνησε ως μια απλή ερώτηση στον εαυτό μου και εξελίχθηκε σε μια μίνι «εμμονή» καθημερινής παρατήρησης των ανθρώπων γύρω μου.
Πόσο αγαπώ τον εαυτό μου; Πόσο αγαπά τον εαυτό του π.χ. ο μπαμπάς μου, ο δάσκαλος μου, ο συνάδελφος μου, ο φίλος μου…;
Στην ερώτηση αυτή οι περισσότεροι από εμάς αφού σαστίσουμε λίγο στην αρχή, χωρίς να το σκεφτούμε και πολύ θα απαντήσουμε «πολύ» …γιατί προφανώς αυτό θέλουμε να πιστεύουμε. Πόσο ισχύει όμως;

Πώς μπορούμε να καταλάβουμε πόσο σεβόμαστε και αγαπάμε τον εαυτό μας; Πόσο εύκολο είναι να αντιληφθούμε πού τοποθετούμε τον εαυτό μας; Πού τοποθετούμε την αξία μας; Παρακάτω αναφέρω μερικά από τα ερωτήματα που έθεσα στον εαυτό μου και με βοήθησαν να καταλάβω πρώτον που βρίσκομαι και δεύτερον πόσο μακριά είμαι από το στόχο μου:

1. Πόσο συχνά συγκρίνω τον εαυτό μου με τους άλλους;
2. Όταν κοιτώ τον εαυτό μου στον καθρέπτη τι βλέπω; Βλέπω μόνο ατέλειες προς βελτίωση ή βλέπω ομορφιά;
3. Όταν κάνω κάτι που πιστεύω πως θα μπορούσα να το έχω κάνει καλύτερα, με στήνω στον τοίχο και με μαστιγώνω αλύπητα; Ή με παρατηρώ και λέω δεν πειράζει μαθαίνω από τα λάθη μου και την επόμενη φορά θα το κάνω διαφορετικά;
4. Πόσες φορές καθημερινά λέω «ναι» ενώ θέλω να πω «όχι»;
5. Πόσες φορές με επαίνεσα για κάτι καλό που έκανα; Μου είπα μπράβο και με κέρασα κάτι που αγαπώ;
6. Πόσες φορές ανέχτηκα γύρω μου ανθρώπους που δεν με αγάπησαν και δεν με σεβάστηκαν για να μη μείνω μόνη/ος;
7. Πόσο σκέφτομαι και αγαπώ το σώμα μου όταν το ταΐζω με ακατάλληλες τροφές και όταν δεν το γυμνάζω;
8. Πόσο συνεπής είμαι στις υποσχέσεις που δίνω στον εαυτό μου;
9. Πόσο εύκολα εκφράζω τις σκέψεις μου ή τις επιθυμίες μου χωρίς να σκέφτομαι τι θα πουν οι άλλοι;
10. Πόσες φορές πήρα ένα λεπτό με τον εαυτό μου να σκεφτώ, πριν από κάθε τι που κάνω με ποια πρόθεση πάω να το κάνω; Θέλω πραγματικά να το κάνω γιατί ευχαριστεί εμένα ή τους άλλους;

Αν είστε ειλικρινείς με τον εαυτό σας απαντώντας στα παραπάνω ερωτήματα σίγουρα θα αντιληφθείτε σε ποιο σημείο βρίσκεστε, πόσο σας αγαπάτε και που τοποθετείτε την προσωπική σας αξία.
«Τι μπορώ να κάνω για να το αλλάξω;» είναι η πρώτη ερώτηση που συνήθως προκύπτει όταν αντιληφθούμε τι συμβαίνει. Εγώ θα έθετα πρώτα την ερώτηση: Σε τι βαθμό από το 1 έως το 10 θέλω να δεσμευτώ στην αλλαγή μου; Ότι από αύριο κιόλας θα λειτουργώ με μεγαλύτερη αγάπη, φροντίδα, ειλικρίνεια και συνέπεια προς τον εαυτό μου, με όποιο κόστος; Αν η απάντηση είναι υψηλά στην κλίμακα τότε σημαίνει πως πραγματικά το θέλω, αν θα το καταφέρω όμως είναι άλλο γιατί η αλλαγή απαιτεί ξεβόλεμα και αλλαγή πορείας και απαιτεί να γίνω πολλές φορές το «κακό παιδί» για τους άλλους στην προσπάθεια μου να γίνω «καλό παιδί» για τον εαυτό μου. Πόσο το αντέχω; Πόσο αντέχω τα νέα δεδομένα που θα προκύψουν και πόσο αντέχω την εικόνα του νέου μου εαυτού στα δικά μου μάτια και στα μάτια του περίγυρού μου;

Για να κάνει κάποιος μια αλλαγή πρέπει να έχει κίνητρο και να βλέπει όφελος στο βάθος του τούνελ. Ποιο είναι το όφελος του να αγαπά και να σέβεται κάποιος τον εαυτό του δεν θα το απαντήσω εγώ για εσάς, μόνο για τον εαυτό μου μπορώ. Ας αναρωτηθεί ο καθένας ποιο είναι το δικό του όφελος και αν θέλει να το έχει στη ζωή του. Γιατί όλα από εκεί ξεκινούν, από το τι σχέση έχουμε χτίσει με τον εαυτό μας. Από εκεί ξεκινά και το τι σχέση έχουμε με τους γύρω μας, με το σύντροφό μας, το παιδί μας, τους γονείς μας, τους φίλους μας και τους συναδέλφους μας. Επομένως τι ποιότητα ζωής ζούμε εξαρτάται από το τι ποιότητα σχέσης έχουμε χτίσει με τον εαυτό μας.

Και αφού ο σεβασμός και η αγάπη μαθαίνονται γιατί είναι τόσο δύσκολο για τους περισσότερους από εμάς να σεβαστούμε και να αγαπήσουμε τον εαυτό μας, αφού από πολύ μικρούς μας μαθαίνουν κανόνες καλής συμπεριφοράς, σεβασμού και ευγένειας; Μήπως γιατί αυτοί οι κανόνες έχουν να κάνουν με το πώς να συμπεριφερόμαστε στον περίγυρο και όχι στον ίδιο μας τον εαυτό, και μήπως γιατί και οι γονείς μας δεν σέβονται και δεν αγαπούν τον εαυτό τους και επομένως δεν σέβονται και εμάς όταν είμαστε παιδιά;
Έχω δει δυστυχώς πολλές φορές γονείς να μιλούν άσχημα στα παιδιά τους, να τα ταπεινώνουν είτε με τα λόγια είτε με τις πράξεις όπως το ξύλο για παράδειγμα που πολλοί το έχουν χρίσει ως απαραίτητο εργαλείο σωφρονισμού (αγνοώντας τις ολέθριες επιπτώσεις του), να υπόσχονται πράγματα που δεν κάνουν, να λένε φειδωλά τα «μπράβο» και τα «σ’ αγαπώ» (για να μην πάρουν τα μυαλά του παιδιού «αέρα», μην γίνει κακομαθημένο) αλλά γενναιόδωρα τα «γιατί» και τα «μη», να μην σέβονται τις ανάγκες και τις επιθυμίες τους (παιδί είναι θα του περάσει, θα το ξεχάσει), να τα καταπιέζουν να λένε και να κάνουν πράγματα που δεν θέλουν γιατί «τι θα πει η κοινωνία» και άλλα πολλά.

Πώς όμως να αγαπήσεις και να σεβαστείς τον εαυτό σου όταν μεγαλώνεις μαθαίνοντας να βάζεις τον εαυτό σου και τις ανάγκες σου σε δεύτερη μοίρα για να είσαι αρεστός, αγαπητός και αθόρυβος;… Το θέμα αυτό είναι τεράστιο και ξεκινά από το πως μεγάλωσαν αυτοί που μας μεγάλωσαν, πάει γενιές πίσω και γενιές μπροστά και δεν ξέρω πότε θα κοπεί αν κοπεί ποτέ αυτή η αλυσίδα. Επειδή όμως ο χρόνος πίσω δεν γυρνά και στα 40 μου να κατηγορώ τους γονείς μου για ότι μου συμβαίνει το βρίσκω πολύ ανώριμο ας αναρωτηθεί ο καθένας μας τι μπορεί να κάνει για να νιώσει καλύτερα με τον εαυτό του. Να του δώσει την αγάπη και το σεβασμό που του αξίζει και να μεγαλώσει με τη σειρά του ψυχικά υγιή παιδιά που θα σέβονται και θα αγαπούν και εκείνα τον εαυτό τους και τους γύρω τους.

Σίγουρα η επίσκεψη σε ένα θεραπευτή ή σε ένα Life Coach θα βοηθήσει πολύ να δούμε τι μας εμποδίζει και πως μπορούμε να αυξήσουμε την αγάπη και το σεβασμό προς τον εαυτό μας, όμως ξέρω καλά ότι πολλοί, δύσκολα πέρνουν μια τέτοια απόφαση και οι λόγοι είναι αρκετοί (οι λόγοι που καποιος δεν ζητά βοήθεια είναι στις σκέψεις μου για μια επόμενη ανάρτηση), έτσι θα πρότεινα μέχρι κάποιος να πάρει την απόφαση να πάει, να δοκιμάσει για αρχή μερικά από τα παρακάτω που έχω δει ότι βοηθούν πολύ:

– Αντιμετώπισε τον εαυτό σου με περισσότερη καλοσύνη, μίλησε του με ωραία λόγια, επαίνεσε τον γι’ αυτά που καταφέρνει. Μπορείς να κάνεις και μια απλή άσκηση: κάθε τέλος της εβδομάδας γράψε σε ένα χαρτί τι έχεις καταφέρει, για ποιες ενέργειες ή πράξεις είσαι περήφανος για τον εαυτό σου αυτή την εβδομάδα.
– Να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου. Να λες όχι όταν θες να πεις όχι. Να λες αυτά που σου γδέρνουν το λαιμό για να βγουν και να μην τα κρατάς μέσα σου γιατί θέτεις τα θεμέλια για πολλές δυσλειτουργίες, ψυχικές και σωματικές.
– Να είσαι αισιόδοξος αλλά να μην ζεις στο παραμύθι. Βγάλε το πέπλο της βολής και της ασφάλειας και δες την πραγματική αλήθεια που υπάρχει γύρω σου. Σου αρέσει αυτό που βλέπεις; Μόνο η αλήθεια οδηγεί στη διαύγεια και στην επίγνωση.
– Ανακάλυψε τον εαυτό σου. Τι σου αρέσει να κάνεις; Σε τι είσαι καλός; Ποιες είναι οι επιθυμίες και οι στόχοι σου; Και ξεκίνα να τα κάνεις…
– Πες «stop» στον εσωτερικό σου κριτή – σαμποτέρ όταν ξεκινά το παραλήρημα της αρνητικής κριτικής και αντικατέστησε αυτές τις σκέψεις με τρόπους βελτίωσης και θετική παρότρυνση.
– Πέρνα περισσότερο χρόνο με υποστηρικτικούς και θετικούς ανθρώπους που έχουν πάντα κάτι καλό να δουν σε σένα και δεν επικεντρώνονται στο τι δεν κάνεις καλά, αυτό το ξέρεις ήδη εσύ καλύτερα από τον καθένα και δεν χρειάζεσαι κάποιον άλλο να στο υπενθυμίζει.
– Γίνε εσύ ο καλύτερος φίλος του εαυτού σου. Φέρσου εσύ στον εαυτό σου με την αγάπη και την υποστήριξη που θα σου φερόταν ο καλύτερος σου φίλος.

Ελπίζω οι προσωπικοί μου προβληματισμοί και σκέψεις να βοήθησαν λίγο και εσάς να δείτε πόσο αγαπάτε τον εαυτό σας και να αρχίσετε ίσως από σήμερα κιόλας να του δίνετε τη φροντίδα και τη συμπόνια που του αξίζει. Υπόσχομαι οι επόμενες αναρτήσεις μου να είναι πιο μικρές σε έκταση και λίγο πιο ανάλαφρες…ίσως…!

Screen-Shot-2014-07-22-at-3.00.09-PM

12 Σχόλια Προσθέστε το δικό σας

  1. Ο/Η Lina hatzinikoletou λέει:

    Καλή αρχή Αννιτακι μου!🌸🎀⭐️

    Μου αρέσει!

    1. Ο/Η AnitaZachou λέει:

      Λινάκι μου αγαπημένο ευχαριστώ πολύ!!χχχ

      Μου αρέσει!

  2. Ο/Η katerina λέει:

    Καλή αρχή φίλη μου στο νέο σου βήμα!
    Συγκροτημένη σκέψη βλέπω & μπράβο σου! 💝💝

    Μου αρέσει!

    1. Ο/Η AnitaZachou λέει:

      Κατερινάκι μου γλυκό!! χίλια ευχαριστώ! χαίρομαι που σου άρεσε το άρθρο μου! φιλιά πολλά!

      Μου αρέσει!

  3. Ο/Η Ελευθερια Σιφναιου λέει:

    Καλή αρχή και καλή συνέχεια στο όνειρο σου που το έφερες στην πραγματικότητα 💙

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Ο/Η AnitaZachou λέει:

      Ελευθερία μου χίλια ευχαριστώ! Όλα μπορεί να τα καταφέρει κανείς όταν πραγματικά το θέλει!!! πολλά φιλιά!

      Μου αρέσει!

  4. Ο/Η Κάτια παυλιδου λέει:

    Ωραίο άρθρο! Καλή αρχή!!!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Ο/Η AnitaZachou λέει:

      Ευχαριστώ πάρα πολύ αγαπημένη μου!!

      Μου αρέσει!

  5. Ο/Η SOPHIA TRIANTOU λέει:

    Καλή αρχή Ανίτα και μέσα από το blog!!!
    Εύχομαι να είναι πάντα τόσο φωτεινό και γλυκό!

    Μου αρέσει!

    1. Ο/Η AnitaZachou λέει:

      Ευχαριστώ πολύ Σοφάκι μου!!

      Μου αρέσει!

  6. Ο/Η Joanna Grouva λέει:

    Καλή αρχή!! !!Πολύ δυνατό κείμενο που σε βάζει σε σκέψη!θα απαντήσω στα ερωτήματα και θα κάνω την ανασκόπηση μου!
    Let’s try to love ourselves truly and deeply..thanks for sharing your thoughts with us.. 💙

    Μου αρέσει!

    1. Ο/Η AnitaZachou λέει:

      Ευχαριστώ πολύ Ιωάννα μου! Μου δίνεις μεγάλη χαρά γιατί αυτός είναι ο στόχος να βγούμε λίγο από τη λήθη και να δούμε πραγματικά πόσο μας αγαπάμε…

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s